من اومدم : دییییییی

اخـیــــــــــــــش امتحانام تموم شدن. چه حس خوبی ِ وقتی درس ندارم. دلم می خواد همش بخوابم و فیلم ببینم و برم خرید و خلاصه هر کاری جز درس. این ترم شدیدا ً له شدم با درسام. یه درسای سخــــت فاینال هام هم همه پشـــت سر هم. همیشه سر فاینال ها یا وبلاگ نوشتنم می اومد یا یه سریال طنز اومده بود که من هرروز دانلود کنم برم خونه بشینم ببینم ولی امسال هیچ غلطی نکردم و اون 6 و 7 ساعتی هم که خونه بودم فقط ترجیح می دادم بخوابم. چه دلم واسه نوشتن تنگ شده بودا. فقط مشکلم اینه که دوست نداره آشنا اینجا رو بخونه که بتونم هرررررررر چی می خوام بنویسم ولی امان از دهن لق که هنوز وبلاگ ِ ساخته نشده بود به عالم و آدم آدرسش رو دادم.
چند روز پیش در حال درس خوندن شدیداً هوس کرده بودم که ایران باشم بعد ثمین بیاد خونمون عصری ماشین رو برداریم آهنگ خولیو رو بذاریم بلنـــــــــــــدش کنیم بریم آب انار محمد تو نیاوران تو کوچه جلوش پارک کنیم و بریم نفری یه دونه از این معجون هاش رو بگیریم یه کمش رو همون جا بخوریم که نریزه بقیه اش رو ورداریم ببریم موزه حیات وحش سر جای همیشگی خودمون اون بالا بشینیم حرف بزنیم حرف بزنیم درد و دل کنیم بخندیم مسخره بازی در بیاریم بعد هی از شدت انار و لواشک و آلوچه و یخ در بهشت ترش به حالت غش برسیم ولی تا جان در بدن داریم تا قطره ی آخرش رو بخوریم (از هر چی می شه گذشت جز انار و مخلفاتش) بعد بشینیم غروب خورشید رو ببینیم و بیایم خونه... واااااااااااااااااای انقده می خواممممممممممممممممممممممممممممممممممم که حد نداره...
این تابستون که ایران بودم انقدددد بهم خوش گذشت که حد نداره. البته اون اولش یک مقدار بسیار بسیار زیاد ضد حال خوردم و دپرسی و افسردگی و یه ریز عر زدن داشتم که کم کم حالم اومد سر جاش و امتحان و درس و پروژه دوستام هم تموم شد و دیگه ترکوندیم با بچه ها. آخراش که صدای مامانم و بابام در اومد که تو چرا اصلاً خونه نیســــــــــــــــــــتی؟؟ : دیییییی خیلی خوب بود ولی... من بازم می خواااااااااااااااااااام.
من جدیدا ً تصمیم گرفتم به همه بگم شما! فهمیدم تو ایران خیلی خوبه تو دانشگاه همه به هم می گن شما و فامیل هم دیگه رو صدا می کنن بعضیا شدیدا ً بی جنبه ان تا میگی تو یه کم می خندی میان رو سرت سوار می شن... البته منم بی جنبه ام از لحاظ شوخی کردن. نمی دونم چرا نمی تونم خودم رو کنترل کنم با همه زرتی صمیمی میشم و خنده و شوخی بعد یهو طرف جبهه می گیره و میره تو قیافه که آدم حالش خراب می شه. اگه شروع کنم به همه بگم شما تا اینکه دستم بیاد طرف چه طوری ِ اونوقت همش یادم ِ که شوخی نکنم.. اصلاً خودمم نفهمیدم چی نوشتم... شماها فهمیدین؟؟؟
من یه تصمیم دیگه هم گرفتم : دییییی (اینا همه در اثر درس خوندن و فکر کردن وسطش ِ هــــا) یکی از شرایط زندگیم واسه انتخاب طرف مقابلم رو پیدا کردم... اینکه طرف معدلش بین 12 تا 16 باشه... واااااااای که من جدیداً هر کی دور و برم می بینم معدل 18 به بالا داره. اینا هم که یــــــــک بعدی همه چی رو با معدل و نمره ات می سنجن. ایطوری که سلام خوبی؟ درسا خوبه؟؟ نمره هات خوبه؟؟ واسه امتحانت آماده ای؟؟ امتحانت بد شد؟؟ (بد یعنی مثلا ً 19 و 20 نشدی) وااااااای خیلی بد ِ که!!! از امتحان اومدی میگه امتحان بعدیت کی ِ؟ میگم فردا! میگه آماده ای؟؟؟؟ میگم شوخی می کنی؟؟؟؟ میگه نــــــه خب نمی رسی که!!! (خداییش زشت نیست آدم سال سه باشه بعد نمره اش 19 و 20 بشه؟؟؟؟؟؟ اصلا ً ادم باید تو کارنامه اش چند تا 12 و 13 –صددرصد یه دونه زیر ده- داشته باشه تا بشه باهاش معاشرت کرد) خلاصه یه جور چندشی که تا نبینین نمی فهمین من چی می گم... آها یکی دیگه هم هست داره فوق می خونه هر روز میاد خبر می ده که نمره اش 20 شده و استاد ِ کلی کف کرده و این از هی چی دانشجو ِ دکتراس خدا تر ِ و اصلاً کشف نشده بود ِ و مخ عالم ِ و بعد می شینه چند تا درس زندگی واسه مدل درس خوندن و چطوری درس خوندن می ده و یه چند تا هم راجع به نحوه برخورد با دوست دختر یا دوست پسر میده (جــــــــــان خودم اینجاش می خوام عق بزنم!) بعد دودرش می کنی و میره! در ضمن حالش از هر چی ایرانی ِ به هم می خوره و شدیدا ً هم دنبال دختر بلوند ِ کانادایی.
پریروز صبح ساعت چهار از شدت گردن درد از خواب بیدار شدم و همینطوری خشک یه ساعت دراز کشیدم و سعی می کردم بلند شم می دیدم فایده نداره تا اینکه مامانم رو بلند کردم بیاد به دادم برسه. خلاصه پاشدم رفتم دستشویی جلو آینه یهو از حال رفتم از شدت درد. فقط تونستم داد بزنم مامااااااان بیا منو دریاب. مامانم و یاسی دویدن اومدن مامانم می گه تو چرا انقد رنگت پریده (خداییش هر چی فکر می کنم من به این سفیدی و یخی چطوری یکی می فهمه من رنگم پریده نمی فهمم!) بعد دیگه آب و قند و حوله داغ و اینا تا دوباره یک کم خوابم برد. از اون موقع هنوز عین روبات راه می رم و نمی تونم گردنم رو تکون بدم. خیلی درد مزخرفی ِ .
فعلا ً برم آماده شم دارم می رم بیرون. اینجا هم که هوا معتدل بهاری ِ!!!!!!! الان پنج روز ِ همش داره برف میاد و کم کم قرار زیر برف گیر کنیم. ماشین ها که همه جون می دن راه برن و پاتیناژ می کنن تو خیابون. منم که تا زانو تو برفم . باد و برف و دمای زیر منفی ِ بیست هم که نگـــــــــــــــــــــــــــو,نباشه حیف ِ !!!