تولد وبلاگم مبارک

وبلاگم یک ساله شد.

اصلا ً باورم نمی شه از روزی که تصمیم گرفتم خاطراتم رو بنویسم یــــــــک ســــــــال گذشته. خداییش چقدر زود گذشتا! خوشحالم که این مدت دوباره شروع به نوشتن کردم. خیلی وقت بود گذاشته بودمش کنار. بماند که هیچ وقت جوری که دوست داشتم نتونستم بنویسم. البته همیشه مشکل نوشتن داشتم. یه خروار حرف و مطلب می ریزه تو سرم تا شروع می کنم بنویسم همش یادم می ره.
(یه مدتی ِ هر از گاهی تصمیم می گیرم در اینجا رو ببندم و همینطوری واسه خودم بنویسم. وقتی واسه خودم می نویسم بیشتر خودمم تا وقتی حس می کنم کسی اینجا رو می خونه یا اینکه نگرانم که از بین اینایی که می خونن (آشناها) یه وقت چیزی نگم ناراحت شن. از یه طرف می ترسم واسه خودم بنویسم بعد دوباره تنبل شم هی کمش کنم و دوباره ولش کنم. گاهی وقتا کامنتها خوشحالم می کرد که ادامه بدم و بعضی وقتا همین دوستای وبلاگ نویسم حرفایی می زدند که آروم یا خوشحالم می کرد که ماشالا به سلامتی الان کسی کامنت هم نمی ذاره مگر خودم خودم رو تحویل بگیرم. خب این خود تحویل گیری همینطوری هم می شه.
فعلا ً امتحانام رو بدم بعد تصمیم می گیریم چیکار کنم. نمی خوام یهو برم بعد پشیمون شم. الانم وقت ندارم بشینم فکر کنم که چی می خوام. فعلا ً خل شدم هی می شینم فکر می کنم تصمیم می گیرم!)

ولی اینم بگم با همه این حرف ها وبلاگم رو خیلی دوست دارم و نسبت بهش یه احساس خاصی دارم.